Новости / Общество

Новыя лідары пратэстаў: гутарка з магістрам міжнароднай эканомікі з Баранавіч

1.03.2017, 15:41 / remove_red_eye 607 / chat_bubble

Бунты «дармаедаў» вывелі на вуліцу людзей, раней не ангажаваных у палітыку: гэта не толькі беспрацоўныя, але і простыя рабацягі, якіх дастала безграшоўе, якія хочуць жыць годна. Разам з імі і бацькі, якім прыкра за лёс дзяцей, пакрыўджаныя іпэшнікі ды шмат хто яшчэ.

Новыя лідары пратэстаў: гутарка з магістрам міжнароднай эканомікі з Баранавіч

Фото: сайт «Наша Нiва»

Людзі кажуць «не» эканамічнай палітыцы ўладаў, да непрыняцця дадаецца злосць, якая адгукаецца нянавісцю ўжо да Лукашэнкі, як да аўтара мадэлі.

У такой сітуацыі сам пратэст нараджае новых лідараў.

Віцебск, Баранавічы, Брэст — тамтэйшыя жыхары глядзеліся яскрава, моцна.

РЕКЛАМА

«Наша Ніва» адкрые для вас новых лідараў з рэгіёнаў, са свежымі ідэямі, якім абрыдлі адныя і тыя ж фігуры на дошцы беларускай палітыкі.

Першы з іх — Міхаіл Стрэльчык. Ягоны палымяны выступ на баранавіцкай плошчы за суткі набраў 15 тысяч праглядаў на ютубе. Многія цікавіліся гэтым чалавекам, які так трапна і жорстка крытыкаваў улады — пасля акцыі яго яшчэ гадзіну не адпускалі людзі.

Што расказаў «Нашай Ніве» 33-гадовы магістр міжнароднай эканомікі?

Міхаіл скончыў факультэт міжнародных адносінаў БДУ і магістратуру (тэма дысертацыі — «Прыцягненне прамых замежных інвестыцый у Беларусь з 1991 па 2011 год»), скончыў таксама ваенную кафедру.

Работу пачынаў на заводзе — у аддзеле знешнеэканамічнай дзейнасці «Белшыне», пасля працаваў у сферы лагістыцы ў Індыі.

Мужчына кажа, што ў беларускай сістэме каардынат не належыць да апазіцыі і не падтрымлівае яе метады.

Міхаіл мяркуе, што вынікам хвалі народных пратэстаў мусіць стаць з’яўленне новай палітычнай сілы, якая рэальна будзе карыстацца падтрымкай народу, бо будзе ягоным параджэннем.

— Сёння людзі выйшлі выключна па эканамічных прычынах. Ім крыўдна, што трэба кідаць сем’і, каб зарабіць грошай, што мала плоцяць — безвыходнасць у людзей. Яны хочуць, каб іх пачулі. А як іх пачуюць, калі з апазіцыяй улады гаварыць не хочуць? І дзе ўвогуле тая апазіцыя? У рэгіёнах пра яе не чулі — якія ёсць партыі, якія лідары… Ведаюць мо толькі ў Мінску, ды і тое не ўсе — бо там тыя ж прыезджыя. Але што такое апазіцыя? Ніхто не бачыць вынікаў іх дзейнасці. Сварацца паміж сабой і дзеляць гранты? Яны, як і ўлады, далёкія ад народу. Добра, хлопцы, вы ездзіце па міжнародных форумах, шмат і прыгожа там кажаце, але ў нас пытанне эканомікі — нумар адзін. Бізнэс як раней працаваў прыціснуты, так і працуе. А каб яны прыехалі і сказалі там сваім спонсарам — «вось у нас у краіне 177 нормаў, каб адкрыць рэстаран. Кашмар! Давайце ціснуць на ўладу, каб нормаў стала сем». Гэта — усім ясна. Чалавек можа падумаць «Выдатна. Я добра гатую — пайду адкрыю рэстаран». І ён будзе бачыць вынікі працы апазіцыйных палітыкаў, — абрынуўся з крытыкай на апазіцыю Міхаіл.

— Іх рыторыка з 1990-х не надта змянілася. Культура, мова — гэта ўсё цудоўна. Але пры ўсёй павазе да Пазняка, людзі галасуюць сваімі лядоўнямі. Можна шмат казаць пра патрэбу мову, але паглядзім на рэальны стан — беларускамоўныя сёння збольшага тыя, хто добра зарабляе, хто адчувае адказнасць за сваю краіну, сярэдні клас. А што бедным да культуры? Змагацца сёння трэба за эканоміку. За тое, каб у людзей быў высокі ўзровень даходаў, каб яны развіваліся, каб атрымлівалі адукацыю, каб ездзілі за граніцу і параўноўвалі — тады пытанне нейкага «рускага свету» і беларушчыны само адпадзе, я перакананы.

Міхаіл кажа, што за час сваёй працы шмат глядзеў на досвед іншых краін і ўяўляе, за што сёння трэба брацца.

— У мяне пакуль няма палітычнага капіталу, грошай для стварэння партыі. Але гэты пратэст «дармаедаў» павінен даць такім, як я, крэдыт народнага даверу. Беларусы — працавітыя, разумныя людзі. Тое, што мы жывем у такой галечы — гэта ганьба. Я мяркую, што нам — маладым, з працоўным досведам, веданнем замежных моў, не запэцканым у палітыцы, трэба яднацца і прымушаць улады слухаць нас за круглымі сталамі, даваць нам рычагі ўплыву. Не хочаце гаварыць з апазіцыяй? Дык загаворыце з народам!, — працягвае Міхаіл.

Фото: сайт «Наша Нiва»

— Сёння выхадам з эканамічнага крызісу з’яўляецца выхад з палітычнага крызісу. Мае прапановы такія — ніякіх рэвалюцый, ніякага рэзання «па жывым», як любяць казаць нашыя наменклатуршчыкі. Абапіраючыся на падтрымку народа, мы павінны дабіцца, каб прызначэнні на адказныя пасады адбываліся не сыходзячы з нейкіх сваяцкіх ці лаяльных сувязяў, а па конкурсе!

Ідэйных, таленавітых, адданых людзей з бізнесу — такіх у рэгіёнах шмат! Яны хочуць працаваць і рабіць жыццё ў краіне лепей. Іх трэба мабілізаваць, аб’яднаць, каго трэба — вярнуць з-за мяжы. Бо адкрыта казаць пра сябе сёння многія баяцца, але працаваць хочуць. У Беларусі таксама добрая заканадаўчая база, практыка яе прымянення, канечне — іншае пытанне. У дзяржаўны і вытворчы менеджмент мусяць ісці людзі згодна са сваімі талентамі. Ацэньваць іх дзейнасць трэба па міжнароднай сістэме KPI (Key performance indicator — аўт.). Кепска працуеш? — Прэч! Добра? — Вось табе павышэнне заробку. Заробкі чыноўнікаў трэба павялічыць да 2-3 тысяч еўра. Беларусь можа плаціць — гэта невялікія грошы, яны страхуюць рэгіянальных чыноўнікаў ад удзелу ў мутных схемах і адкатах, стымулююць да працы сем дзён на тыдзень. Таму што сёння склалася ідыёцкая сітуацыя — я са сваёй адукацыяй магу знайсці сабе работу ў любым горадзе свету, але не магу знайсці ў Баранавічах! Тут на кожным месцы — ці то сват, ці то брат, ці то нявестка. Гэтую практыку трэба сканчаць, — мяркуе Міхаіл.

— Другое пытанне — прыцягненне замежных інвестыцый для стабілізацыі эканомікі і перамога над жабрацкімі заробкамі. У мяне ёсць праграма інвестыцый канкрэтна для Баранавічаў — да каго трэба звяртацца па грошы і як дзейнічаць. Рыба ідзе дзе глыбей, а чалавек шукае дзе лепей. Калі будзе альтэрнатыва, пытанне нашых стратных заводаў адпадзе само сабой. Тут ва Урадзе наракаюць — людзі самі не маюць кваліфікацыі і неабходных навыкаў для рынку. Хлусня! Пастаў побач з нашай «Лагунай» «Ікею», дзе заробкі будуць па $800, і людзі самі хуценька не тое што перавучацца, па-англійску загавораць, абы б прабіцца! У нашай краіны выдатнае геаграфічнае месца ў свеце і я не разумею, чаго мы цягнем, пакуль іншыя ідуць наперад. Схема прыцягнення інвестыцый ва ўсім свеце ўжо стала жалезнай формулай — гэта абарона інвестара, плюс прыватная маёмасць на зямлю, плюс інфраструктура, плюс рынак працы. Інфраструктура ў нас добрая, не хапае ўласнасці — вось пра што трэба казаць. А то ў нас пакуль што толькі два інвестары — Кітай і Расія. У Расіі стратэгія — танна купіць, нічога не ўкладаць і выціснуць сокі, а Кітай думае пра сябе, даючы звязаныя крэдыты. Нам трэба іншая схема — невялікія змены ў заканадаўстве, піяр краіны на ўвесь свет, і справа пойдзе. Мы можам і павінны змагацца за размяшчэнне вытворчасцяў буйных фірмаў у Беларусі. Бо буйная фірма — гэта ўжо напрацаваныя рынкі збыту, а вырабляць можна дзе заўгодна.

Фото: сайт «Наша Нiва»

— Беларусь ва ўсіх сусветных рэйтынгах па сярэдзінцы — 100-ыя месцы, ну 70-ыя. А ў нас патэнцыял — быць сярод дваццаці паспяховых краін! Таму я мяркую: у гэтай сітуацыі, калі вярхі не хочуць, а нізы не могуць, мы мусім высоўваць эканамічныя лозунгі, пасля яны пяройдуць у палітычныя, але сёння галоўнае — кансалідацыя для працы на карысць эканомікі, каб людзі не жабравалі.

А што да Дэкрэту №3 — то ён мае быць адменены. Нідзе ў свеце няма прэцэдэнту, каб грамадзянін краіны плаціў за тое, што ён грамадзянін. Гэта абсалютнае глупства. Тыя чыноўнікі, якія гэта прыдумалі, павінны прызнаць памылку. А гэтыя пратэсты мусяць стаць пачаткам дыялогу паміж уладамі і грамадствам, і стаць імпульсам для з’яўлення шырокай палітычнай сілы, — перакананы Міхаіл.

РЕКЛАМА

Мужчына заклікае ўсіх, каго зацікавілі ягоныя ідэі, дадавацца да яго ў сябры ў фэйсбук, каб разам абмяркоўваць, што рабіць далей.

Читать также
Комментарии

Правила комментирования

comments powered by Disqus
Scroll Up